Kıraatin son kelimesini rükû tekbiriyle birleştirmek
Soru
İmam Fâtiha sûresinden sonra surenin veya âyetin son kelimesinde durmayıp (vakf yapmayıp) onu “Allahü ekber” ile birleştirerek (vasl) rükûa gidiyor – örneğin: وَٱللَّهُ ٱلْمُسْتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ اللَّهُ أَكْبَر “…Anlattığınız şeye karşı yardımı istenecek olan ancak Allah’tır.” (Yûsuf sûresi, 12:18) – “Allahü ekber.” Bu sünnete uygun mudur, değil midir?
Cevap
Son kelime bir övgü (senâ) ile bitiyorsa onu rükû tekbiriyle birleştirmek evlâdır; böyle değilse durup [sonra] tekbir getirmek evlâdır. ذكر في التاتارخانية تفصيلًا حسنًا، وهو أنه إذا كان آخر السورة ثناءً مثل وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًۢا فالوصل أولى، وإلا فالفصل أولى، مثل إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلْأَبْتَرُ، فيقف ويفصل ثم يكبر للركوع “Tatarhâniyye’de güzel bir ayrıntı zikredilmiştir:…
Kaynak: Fetava-i Mahmudiyye
Önizleme. Metnin tamamı JavaScript açıkken görüntülenir.